31 DITËT E NAIMIT 2011

 

 

Mohamed El Amraoui lindi në Fez më 1964 dhe jeton në Lyon, Francë, prej vitit 1989. Është poet, përkthyes dhe aktor, shkruan në frëngjisht dhe arabisht dhe bashkëpunon shpesh me muzikantë dhe artiste. Ftohet shpesh në festivale ndërkombëtare poezie. Ka botuar mjaft libra dhe publikuar CD e libra artistikë, duke përfshirë De ce côté-ci et alentour, (Nga kjo anë dhe rrethinat), L’Idée bleue, 2006, Dritarja, e diel dhe ditët e tjera (në arabisht), Fadâ’ât, Amman, 2007, Récits, partitions et photographies, (Tregime, partitura dhe fotografi), La Passe du vent, 2007, Accouchement des choses, (Lindja e gjërave), Dumerchez, 2008. Përkthen poezi arabe në frëngjisht dhe ka botuar, mes tjerash, poezi nga Saleh Diab dhe një antologji me poezi bashkëkohore marokane.

 

“Mohammed El Amraoui shkruan, flet dhe lexon frëngjisht. / Mohammed El Amraoui shkruan, flet dhe lexon arabisht. / Mohammed El Amraoui shpik imazhet e veta dhe strategjitë e veta sintaksikore

dhe gramatikore. / Mohammed El Amraoui shmang fjalët konvencionale; ka krijuar një ‘zjarr në majën e gjuhës’ dhe zbuloi që ‘dielli është pak i dobët’.” [B. Bretonnière]

 

 

FOTOGRAFI

 

1.

Matanë qytetit

arrij në një urë që nuk njoh.

 

Shkallët në të dy anët shpërthejnë flakë

dhe palosen prapa kundër mureve të liruara

sikur të bëheshin pirg në vend

 

Në të kaltrën e thellë të mbrëmjes

mund të dalloj vetëm fillimin e një fjale,

ndoshta ndjenjë ose ndjeshëm…

 

Në mes të gjithçkaje bie nata.

 

Shkallët përhapen si shpatulla

në secilën anë të një binari të hekurt që shtrihet në atë

që mund të jetë përgjigjedhënësi telefonik

në gojën e urës.

 

Nuk mund të shpërfill kollën time

dhe gjithçka që shpie

lart nëpër shkallët e brinjëve të mi.

Dërrasa e hekurt e kraharorit.

Kalimi mjaft i brishtë për frymë.

 

Diçka e shkarravitur në qymyr druri:

një shkarravinë

nëpër pragun e ndjenjës.

 

 

 

2.

Radha dritaresh e derdhin veten për lumin.

Nata mbështetet me gjithë peshën e saj mbi mendjen.

Për të panjohurin është sikur të ecësh me zor nëpër

ujë.

 

 

 

3.

Në njërën anë

gjëmimi i lumit hedh hijen e urës.

 

Në anën tjetër

hija e një ure i ngjitet murit të vjetër

që e mban në vend.

 

Në një anë tjetër

drita zhytet, shtresë pas shtrese, në shtratin e lumit

pa u vënë re.

 

Bronzi dhe bakri i mbrëmjes

zhytem në gojën time.

 

Përkthyer në anglisht nga Lavinia Greenlaw, nga anglishtja

në shqip nga Silke Liria Blumbach

 

 

Pra unë them që dikush po flet, pra unë them që dikush

po flet për mua, pra unë them që dikush po flet

për mua kur unë po flas, dhe brenda meje kjo është

heshtja të cilën dua të lëshoj, por dalin fjalë duke u

shkrepëtuar, zbardhëllim, i hutuar

 

Nata, mbi të gjitha, e papërshkrueshme

mbulon të gjitha

këto

skorie

dhe vjen

heshtja

 

pastaj, më vonë

dhe plluquritjet që pasojnë

 

Secili prej kërcimeve përmban kërcime më të vogla,

secili konciz dhe i skalitur si diagram, më i vogël,

mezi i deshifrueshëm.

Një femër thotë: Nuk i njoh të gjitha lartësitë e kërcimeve

të tua, ende nuk i njoh. Dhe nata vjen nëpër

dritare; nata i jep dritares mprehjen e syrit të një

maceje. Një errësirë i rrethon sytë; rrokje, rrokje pas

rrokjeje, feta të holla; që është e tëra që ka mbetur

 

Përkthyer në anglisht nga Norbert Bugeja dhe Emilie Jones,

nga anglishtja në shqip nga Silke Liria Blumbach